Wat leidt tot hogere leeropbrengsten, onderwijs in een vreemde taal kort en intensief aanbieden of over een langere periode en minder intensief?

 MBO | Taal | Vakken

Voor het aanleren van deelvaardigheden als woordenschat en grammatica lijkt het effectief deze te verwerven met tussenpozen. Holistische taalvaardigheden als spreken en luisteren hebben waarschijnlijk meer kans van slagen bij een intensieve programmering. Het is dan wel noodzakelijk de student goed te ondersteunen.

Studies naar deeltaalvaardigheden meten vooral het spacing effect, ofwel verschillen tussen aaneengesloten programmeren en programmeren met tussenpozen. In studies naar holistische taalvaardigheden draait het meer om het lag effect, intensief of minder intensief programmeren. De holistische taalvaardigheden zijn complexer dan losse deeltaalvaardigheden, omdat deze onderlinge coördinatie vereisen. Spreekvaardigheid bijvoorbeeld, om te spreken moet je niet alleen over vocabulaire beschikken, je moet ook grammaticale regels toepassen om correcte zinnen te vormen, fonetische regels kennen om de woorden goed te laten klinken en sociale regels toepassen om taal in een bepaalde context te gebruiken. Spacing effect en lag effect staan elkaar echter niet in de weg.

Kennis uit het buitenland

Er is veel bekend over het aanleren van deeltaalvaardigheden bij het onder de knie krijgen van een vreemde taal, vooral over verwerving van vocabulaire en grammatica. Bij vocabulaireverwerving is het effectiever om het onderwijs over een langere periode minder intensief aan te bieden. Leerlingen bijvoorbeeld die driemaal tien minuten oefenen, onthouden meer woorden dan leerlingen die een half uur achtereen oefenen. Ook studenten die woordparen moedertaal-vreemde taal herhalen, onthouden meer woorden als het leren minder intensief over een langere periode wordt gespreid. De verschillen ontstaan overigens pas op langere termijn. Voor het verwerven van grammatica ontstaat eenzelfde beeld. Eveneens uit een buitenlandse studie is bekend dat studenten die Engelse grammatica leren over meerdere korte intervallen, beter fouten in grammatica kunnen analyseren dan studenten die grammaticales krijgen in één lange intensieve sessie. Net als bij woordenschat ontstaan er bij het leren van grammatica alleen na verloop van tijd verschillen tussen intensief en minder intensief programmeren.

In allerlei disciplines is er bewijs dat bestuderen van informatie beter verloopt wanneer dit in tussenpozen gebeurt, in plaats van in een aaneengesloten blok. Het spacing effect is voor dat type leren dus een bekend fenomeen. Wanneer het gaat om inrichten van hele taalcurricula lijkt een intensieve aanpak effectiever; als daarbinnen maar wel rekening wordt gehouden met het spacing effect.

Het leren van holistische taalvaardigheden, zoals lees- en luistervaardigheden, lijkt het meest gebaat bij intensieve programmering. Op een Canadese basisschool bijvoorbeeld leerden Franssprekende leerlingen Engels als vreemde taal in vijf of in tien maanden. In beide gevallen was het totaal aantal cursusuren ongeveer gelijk. De leerlingen die de cursus in vijf maanden afrondden, lieten betere resultaten zien voor spreek- en luistervaardigheden. Hierbij werd ook gekeken naar Engelssprekende leerlingen die Frans als vreemde taal leerden. Ze kregen beiden een cursus van 120 uur, de ene groep 25 uur per week, de andere groep vier uur per week. Ook hier had de intensieve groep profijt, die leerlingen schreven duidelijk beter dan leerlingen in de minder intensieve groep. Ze waren bovendien gemotiveerder om het Frans te gebruiken. Het is wel van belang om bij intensief programmeren studenten goed te ondersteunen.

Meer weten?

Lees het volledige rapport opgesteld als antwoord op deze vraag, inclusief geraadpleegde bronnen.

Dit antwoord is tot stand gekomen met dank aan Jorrick Bekkers (antwoordspecialist) en Georgia Vasilaras (kennismakelaar Kennisrotonde)

Onderwijssector
MBO

Vraagsteller
mbo-instelling - projectleider

Niet gevonden waar je naar op zoek bent?

Stel direct jouw vraag